Deep Note

“Başınızı sallamayın, beni yargılamayın, onunla olan ilişkime ait birçok şeyde akıllıca hareket etmediğimi biliyorum, hemen hemen hiç ümidim yok -ama ümidim olsun ya da olmasın, benim için hepsi bir. Artık hiçbir şey düşünmüyorum. Yalnızca onu görmek, yalnızca onu duymak! Mutsuz bir çılgınım. Aşkı bu şekliyle bir hastalıktır. Bunu duyuyorum.”

Dostoyevski’nin dönüp kendine baktığında tek gördüğü “buz altında kalmış bir balık”tır. Bu bağlamda asıl sorun ettiği acı ve onun düşüncesidir. Bir bakıma acı çekmenin içerdikleridir. Dostoyevski acı çekmeyi insanın kendine yolculuğu olarak kabul eder.