Sҽɾƙαɳɳ "Sekizinci Hayat" hakkında

Sekizinci Hayat, okumayı tüketip bitirebileceğin bir kitap değil, içine yerleşip orada yaşadığın bir hayat. Haratischwili, tek bir ailenin öyküsünde bir yüzyılı, bir coğrafyanın kırılmalarını, tarihin kişilerin ruhunda açtığı yaraları öyle bir işlemiş ki; okuduktan sonra kendinle ve dünyanın sessiz şiddetiyle daha uzun süre baş başa kalıyorsun. Bu eser benim düşünceme göre 2014’de yazılmış olmasına karşın Dünya Klasiklerine girecektir. Kitap 790 sayfa ve küçük puntolarla yazılmış ama buna rağmen okuyucuyu hiçbir zaman yormayan, sıkmayan bir anlatıya sahip. Eserde anlatıcı, yeğeni Brilka’ya hitaben; Tarifi özel ve gizli olan bir çikolata üreten büyük büyük büyükbabasından başlayarak günümüze kadar, bu ailenin 7 üyesi üzerinden yaşanılanları çok doğal ve samimi bir şekilde anlatıyor. Bu çikolatadan tadan herkesin bir tür lanet ile anılması ve başlarına gelenlerin bu çikolatayla özdeşleştirilmesi anlatımı zenginleştirmiş. Kitapta Yüzyıllık Yalnızlık havası var ama onun kadar gerçeküstü değil aksine gerçeğin tam içinde… 2. Dünya Savaşı, SSCB’nin dağılması, Gürcistan’ın bağımsızlık mücadeleleri, Glastnost hep bu hikayelerin içinde yer buluyor. Bütün bu tarihsel gerçekler aile bireyleri üzerinde kapanmaz yaralar açıyor. Yazar, bu uzun ve derin anlatımda, hiçbir kopma yaşamadan, herkesin hikayesini olduğu gibi samimi ve derin bir şekilde anlatıyor. Hiçbir karakterin hikayesini yarım bırakmıyor ve bir şekilde tamamlıyor. Bu kitabın bende ayrı bir yeri olacak artık, çünkü bu yolculukta onlara eşlik ettim; Stasia Christine Kostya Kitty Elene Daria Niza Ve Brilka. “Bizi bir yüzyıl birleştiriyor. Kızıl bir yüzyıl. Ebediyetle sekize kadar…Sıra sende Brilka. Senin kalbini evlat edindim, kendiminkini fırlatıp attım. Benim sekizimi kabul et.” Nino Haratischwili’nin Sekizinci Hayat’ı, bir coğrafyanın tarihini tek bir ailenin damarlarında akıtan, kuşaklar boyunca süren sessizlikleri ve itirafları ustaca işleyen bir roman. Okumak ve bu müthiş yolculuğa çıkmak isteyenlere "kesinlikle" tavsiyemdir.