Sҽɾƙαɳɳ

Kendini tamamen yalnız ya da karanlıkta hissettiğinde, varlığının yaydığı o muhteşem ışığı, keşke gösterebilseydim sana.

p. 298

Raflardaki kitaplardan avuç avuç harf akıyordu sanki yere. O an, yere saçılan o harflerin peşine takılıp belirsiz bir cümlenin içinde sonsuza kadar kaybolmak istedim.

p. 262