Sҽɾƙαɳɳ "Büyük Irmaklardan Bile" hakkında

Önceleri her şey kendi rengindeydi. Ağaçları görürdü gözler. Dağları görürdü. Ovaları görürdü. Büyük düzlükler vardı. Yeşildiler. Irmaklar vardı. Maviydiler. Irmaklarda balıklar vardı. Irmaklardaki balıkları görürdü gözler. Evler vardı. Ağaçtandı. Tek katlıydı. Evleri görürdü gözler. İnsanlar vardı. Birbirlerine benzerlerdi. Çok benzerlerdi. İnsanları görürdü gözler. Atlar vardı. Köpekler vardı. İnekler vardı. Tarlalar vardı. Ekinler vardı. İnsanlar her şeyi görürlerdi. Buğday vardı. Değirmenler vardı. İnsanlar çalışırdı. Gün ağarırken uyanırlardı. Gün batarken evlere çekilirlerdi. Birbirlerini görürlerdi. Gözleri görürdü gözler. Her şeyin kendi renginde olması ne demektir ki. Hiç bir şeyin çok değerli olmaması ve her şeyin çok değerli olması değil mi? Değildi. Bir şeyin ne olduğunu başka bir şeyden hareketle anlatmak mümkün değildi. Her şey kendisiydi. Bir gün kan döküldü. Kan, insanların gözlerine döküldü. İnsanlar kandan göremez oldu. İnsanlar kandan göremez olunca kandan başka bir şey göremez oldular. Kandan başka bir şey göremez olunca, kan döktüler. Bu hikaye odur.