Hamza Toprak gönderisi

Daha yeni yeni bırakmıştı tütün sarmayı,

Ya ortasındaydı ömrün, yada tam kıyısında

Bir kaç kuruş birikmişti, yırtılmış zulasında,

O öldü ben büyüdüm cenazede yasında.

Aklında ne kaldı da açıktı gözü biraz,

Vakitsiz yakalamış ölüm denilen haylaz.

Kırk yıldan sonra ilk defa sırtımdaydı,

Minarede yükselen babam için selaydı.

Anladım ki o gün, benden beter yetim yok Saplanmıştı göğsüme kırk yılık zehirli ok.

Heyhat dedim heyhat,

ölüm gerçek perde Kervan mirastır bana,

vuslat denen bu yerde.

Atilla Safi

Şair tutanaklar