Ebrar Duman gönderisi

Aynaya sorar hâlini, cevap hep muhalefet,

Dün dediğini bugün inkâr, içinde küçük bir hükümet.

Gökyüzü ekrana dönüşmüş,

Etik serbest kiralık bulutlar reklam.

Kaybetmekte ustalaşmış,

Şampiyonluk onuru yalan,

Her yarış önde başlar, bitiş çizgisi hayal alan.

En önde kaybeder yine; yarış olsa da sonlarda etik alan.

Doktor reçeteye umut yazdı, günde iki kez alınan,

Yan etkisi: gerçeklerle çarpışınca anlaşılan.

Ben hâlâ kendi gölgemle tartışıyordum,

“Sen kim, ben kim?” diye soran;

Eğer ben yoksam, sen kim olan?

Kara mizah bu: iktidarın gülümseyişi kadar ölümcül,

Sorgulamak suçsa, anlamaya çalışana cezan.

Hayat zaten uzun bir şaka,

Punchline’ı ben oldum… gülenler sessiz, unutulmuşhaka.

Ve ben, tek oyuncu; punchline’ı kendi gözyaşlarımla yazan.