Okuyan Muallime on "Mektup arkadaşım"

Selamlar... Öncelikle bu kitap benim için tam bir "ne umduk, ne bulduk" hikayesi oldu. Dışarıdan bakınca; kapağıyla, ismiyle sanki içeride Sherlock Holmes vari bir gizem, ince elenip sık dokunmuş bir mektuplaşma var sanıyorsun. Olayın başı da harbiden sarıyor, "Ulan bu iş nereye bağlanacak?" diye sayfaları iştahla çeviriyorsun... Ama arkadaş, yazar bir yerden sonra hikaye anlatmayı bırakmış da fantezi dünyasında kaybolmuş resmen! (La havle...) Kitabın neredeyse dörtte üçü bitmek bilmeyen, en ince ayrıntısına kadar girilmiş yatak odası sahneleriyle dolu. Bir noktadan sonra "Tamam abi anladık konuyu, icraati geç de asıl mevzuya gel" diyorsun. Yazar resmen kurgudan uzaklaşıp fantezi denizinde kendini kaybetmiş. Okuyanlara da bir baktım, millet zaten yaka silkmiş. Ben de o kısımları atlayarak okudum, yoksa sabır taşı çatlardı. He, ama yiğidi öldür hakkını yeme; o atladığım yerlerin sonunda öyle bir final patlatmışlar ki insanın beyni yanıyor. Hiç beklemediğim, tahmin etmesi imkansız bir ters köşeyle mevzuyu bağlamış. İnternette "psikolojim bozuldu, paramparça oldum" diyenleri görünce abartıyorlar sanmıştım ama harbiden o son her şeye değdi. Kısacası; kurgu sağlam, final bomba ama aradaki o aşırı müstehcen dolgu malzemeleri bildiğin vakit kaybı. "Ben sadece hikayeye bakıyorum, gerisi beni bağlamaz" diyorsanız, o kısımları "hızlı sar" modunda geçip direkt sona odaklanın derim. Pişman etmez... Vesselam.