Fisun gönderisi

An

Kimse anlamaz halini

Bilmez ruhunu

Derinlerdeki acıları, yıkılışları

Görenin yok, bilenin yok

Sana huzur sağlayan zaman

Yitip gitti sessizce

Durmuyor yerinde hiçbir şey

Zamanı durdurmayı istemek niye

Sorsan ne çıkar artık

Sorularını ne kendine ne birine

Birileri de yok ki artık

Seni gören sadece

Ağladı gözlerin ruhun kanadı

Dikenli tellerle sarılmış gibi

Acı bir çığlık atıyor gözlerin

Çağırıyor ölümü ruhuna

Ah bir gelse bulsa seni

Azrailin avuçları

Çıkarıp alsa ruhunu

Derin karanlıklardan kurtarsa

Sonsuz dünyanın ışığında

Parlarsın belki bu defa