Okuyan Muallime "Ermişin Aşk Mektupları" hakkında

Selamm..

Bu kitapta karşımızda o her şeyi bilen, hayata dair dersler veren sarsılmaz "Ermiş" yok arkadaşlar; bildiğiniz kalbi küt küt atan, sevdiği kadn karşısında savunmasız kalmış bir adam var.

Paulo Coelho bu mektupları öyle güzel birleştirmiş ki, o ağır başlı bilgeliğin yerini nasıl bir çocuksu samimiyetin aldığını görüyorsunuz... :))

Yani adam koca bir bilgeyken, aşk söz konusu olunca nasıl düz bir insana dönüştüğünü, ruhunu nasıl çırılçıplak bıraktığını resmen önümüze sermiş.. :)

Öyle vıcık vıcık bir romantizm falan değil bu, bildiğin iki ruhun birbirine ayna olması mevzusu.

Açıkçası bazı yerlerde adamın dertlenmesi ciğerinize işliyor, "Ulan, Ermiş bile olsan sevda insanı ne hale getiriyor" diyorsun.

Her bir cümlesi öyle hızlıca okunup geçilecek türden değil durup bir soluklanmanız, sanki yan masada eski bir dostun derdini dinliyormuşsunuz gibi sindirmeniz lazım bence. ;)

Samimiyetin dibine vuran, insanı kendi içindeki o saklı duygularla yüzleştiren bir eser... :)