Okuyan Muallime "Gökcen 1 Unutulan Cicekler Ciltli" hakkında

Selamlar! Gökçen’in ilk cildi bitti ve dürüst olmam gerekirse ben resmen bayıldım! Arkadaşlar, öyle her sayfasında hüzünden verem olacağınız, içinizi şişiren kitaplardan değil bu. Valla yalan yok, okurken çoğu yerde bildiğin sesli güldüm. Gökçen’in o deli dolu, dik başlı halleriyle Murathan’ın o kendine has duruşu birleşince ortaya gerçekten efsane bir kimya çıkmış. Hani çocukken beraber koşturduğun, her halini bildiğin o tip büyüyüp karşına bambaşka biri olarak çıkar ya; işte o "kaderin cilvesi" dedikleri mevzuyu Loresima çok güzel işlemiş. Kendimi resmen mahallenin dedikodusunu dinler gibi kaptırdım, bırakamadım. :)) Murathan ve Gökçen arasındaki o çekim, hani o çocukluktan kalan ama şimdi alev alan o bağ beni benden aldı diyebilirim. Hem eğlendim, hem "hadi be!" dedim, hem de o aralarındaki bitmek bilmeyen didişmelere bayıldım.:)) Klasikler tadında bir ağırlık beklemeyin ama öyle incelemelerde bazılarının eleştirdiği gibi basit veya kötü de değildi. Her insanın zevki farklıdır elbet; ama ben klasikleri de çok severek okuyan biri olarak söylüyorum: Bu kitabı çok beğendim ve çok eğlendim. Ha bir de, bunu askeri kurgu zannedenler var; hayır, değil. Kitabın askerlikle alakalı tek olayı Murathan’ın bordo bereli olması. Hikaye askeriyeden ziyade karakterlerin arasındaki o dinamiğe odaklanıyor. ikinci kitapta kim bilir ortalık nasıl yanacak? Merakla bekliyorum. Vesselam. :)